ศาลสูงออสเตรเลียชี้ ต้องพิจารณาการปล่อยก๊าซจากการเผาถ่านหินในต่างประเทศ

ศาลสูงออสเตรเลียวินิจฉัยว่า การพิจารณาขยายเหมืองต้องคำนึงถึงก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากการเผาถ่านหินในต่างประเทศด้วย โดยการอนุมัติขยายเหมืองเมานต์เพลแซนต์จะต้องเข้าสู่กระบวนการพิจารณาใหม่ แต่ใบอนุญาตดำเนินงานเหมืองเดิมยังมีผล

เมื่อวันที่ 7 ศาลสูงออสเตรเลียมีมติเสียงข้างมาก 3 ต่อ 2 ยกคำอุทธรณ์ของ MACH Energy โดยระบุว่า คณะกรรมการวางแผนอิสระรัฐนิวเซาท์เวลส์ควรพิจารณาเงื่อนไขเพื่อลดการปล่อยก๊าซจากโครงการขยายเหมืองให้ได้มากที่สุด ศาลไม่ได้ห้ามการปล่อยก๊าซโดยทั่วไป แต่ชี้ว่ากระบวนการพิจารณาต้องครอบคลุมการปล่อยที่เกี่ยวข้องและเงื่อนไขลดการปล่อย

ประเด็นสำคัญคือ การประเมินควรรวมการปล่อยจากการทำเหมืองและขนส่งถ่านหิน ตลอดจนการปล่อยจากการเผาถ่านหินที่ส่งออกไปใช้ในต่างประเทศหรือไม่ การปล่อยทางอ้อมในขั้นตอนการใช้ผลิตภัณฑ์เรียกว่า ‘การปล่อยสโคป 3’ เอกสารคดีระบุว่า การปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดของโครงการเมานต์เพลแซนต์ 98% เป็นการปล่อยสโคป 3 และไม่มีการกำหนดเงื่อนไขเพื่อลดการปล่อยส่วนนี้

MACH Energy ผลักดันแผนขยายเหมืองเพื่อเพิ่มกำลังการผลิตและยืดการดำเนินงานไปจนถึงปี 2048 คำวินิจฉัยครั้งนี้ทำให้การอนุมัติขยายเหมืองเดิมต้องกลับมาพิจารณาประเด็นในขั้นตอนประเมินอีกครั้ง แต่ยังไม่มีการกำหนดขั้นตอนหรือผลการพิจารณาใหม่

รัฐบาลรัฐนิวเซาท์เวลส์ระบุว่า เหมืองยังดำเนินงานได้จนถึงปี 2032 ภายใต้ใบอนุญาตอีกฉบับหนึ่ง และคำวินิจฉัยครั้งนี้ไม่เปลี่ยนแปลงใบอนุญาตเดิม รัฐบาลกล่าวด้วยว่าแผนขยายเหมืองอาจได้รับการทบทวน

ก่อนหน้านี้ คณะกรรมการวางแผนอิสระของรัฐเดียวกันอนุมัติโครงการเหมืองอีกแห่งในฮันเตอร์วัลเลย์ โดยยอมรับผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศจากการปล่อยก๊าซเรือนกระจก 809 ล้านตัน ซึ่งรวมทั้งจากการทำเหมืองและการเผาในต่างประเทศ พร้อมกำหนดเงื่อนไขจัดการการปล่อยก๊าซ และให้ผู้ดำเนินโครงการจัดทำแผนจัดการการปล่อยสโคป 3 ภายใน 3 เดือน ยังไม่มีข้อสรุปว่าเงื่อนไขของโครงการดังกล่าวจะถูกนำมาใช้กับการพิจารณาใหม่ของเหมืองเมานต์เพลแซนต์ด้วยหรือไม่

คำวินิจฉัยนี้เป็นกรณีตัวอย่างเกี่ยวกับการพิจารณาการปล่อยก๊าซจากการส่งออกถ่านหินในขั้นตอนประเมินโครงการพัฒนาเหมือง ยังไม่มีข้อมูลยืนยันถึงผลกระทบโดยตรงต่ออุตสาหกรรมสินทรัพย์ดิจิทัล เซมิคอนดักเตอร์ หรือตลาดที่เกี่ยวข้อง