ข่าว 
ข้อมูลเหรียญ 
แนะนำสื่อ 
บิตคอยน์(BTC)อาจมีมูลค่าประมาณ 170,000 ดอลลาร์(ประมาณ 232.9 ล้านวอน)ในปี 2030 และสูงสุด 230,000 ดอลลาร์(ประมาณ 315.1 ล้านวอน)ในปี 2035 หากการยอมรับเครือข่ายขยายตัว เน็ด เดวิส รีเสิร์ช(Ned Davis Research: NDR)ระบุว่าควรประเมินมูลค่าที่เหมาะสมของบิตคอยน์ด้วย 7 วิธี แทนการใช้ตัวชี้วัดเพียงรายการเดียว
รายงานล่าสุดของ NDR เสนอวิธีประเมิน ได้แก่ △อัตราการยอมรับเครือข่าย △การเปรียบเทียบกับทองคำ △อัตราการเติบโตของปริมาณเงินทั่วโลก △ต้นทุนการขุด △สัดส่วนความเสี่ยงในพอร์ตการลงทุน △วัฏจักรการยอมรับบิตคอยน์ และ △โมเดล Stock-to-Flow โดยมาร์เก็ตวอตช์(MarketWatch)เป็นผู้แนะนำรายงานดังกล่าว
จอห์น ลาฟอร์จ(John LaForge) นักกลยุทธ์การลงทุนทางเลือกอาวุโสของ NDR กล่าวว่าอัตราการยอมรับเครือข่ายเป็นวิธีที่น่าจับตามองที่สุดในบรรดา 7 วิธี เนื่องจากสามารถใช้ข้อมูลของบิตคอยน์โดยตรง โดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับสินทรัพย์อื่น
อัตราการยอมรับเครือข่ายพิจารณาจากจำนวนผู้ลงทุนที่ถือบิตคอยน์โดยตรงหรือถือผ่าน ETF จำนวนแอดเดรสที่ถือบิตคอยน์ และจำนวนแอดเดรสที่มีการใช้งานในแต่ละวัน วิธีนี้เชื่อมโยงการขยายตัวของฐานผู้ใช้และผู้ลงทุนเข้ากับมูลค่าของบิตคอยน์
การเปรียบเทียบกับทองคำให้ความสำคัญกับการที่สินทรัพย์ทั้งสองมีอุปทานจำกัด และการถือครองสะท้อนความเป็นเจ้าของ โดยประเมินจากระดับที่บิตคอยน์อาจเข้ามารองรับความต้องการในตลาดทองคำ
สำหรับตัวชี้วัดระยะสั้น มีการเสนออัตราการเติบโตของปริมาณเงินทั่วโลก การวิเคราะห์ของ NDR พบว่าเมื่ออัตราการเติบโตของปริมาณเงินสูงกว่า 4% บิตคอยน์มักมีแนวโน้มเชิงบวก ขณะที่ช่วงที่ปริมาณเงินลดลงประมาณ 4% ราคามักเคลื่อนไหวอ่อนแอ
วัฏจักรการยอมรับบิตคอยน์ใช้ติดตามการขยายตัวของฐานผู้ใช้และผู้ลงทุนในระยะยาว อย่างไรก็ตาม NDR ระบุว่าวัฏจักรดังกล่าววัดด้วยตัวเลขที่แม่นยำได้ยาก จึงควรพิจารณาหลายตัวชี้วัดร่วมกัน
ต้นทุนการขุดเป็นอีกหนึ่งเกณฑ์สำคัญ คอยน์แชร์ส(CoinShares)ประเมินต้นทุนการผลิตเฉลี่ยต่อบิตคอยน์ 1 เหรียญของบริษัทขุดบิตคอยน์จดทะเบียนในไตรมาส 2 ของปีนี้ไว้ที่ประมาณ 75,500 ดอลลาร์(ประมาณ 100 ล้านวอน) โดยรายงานของคอยน์แชร์สใช้ต้นทุนการผลิตเงินสดก่อนหักภาษีเป็นเกณฑ์
หากราคาตลาดต่ำกว่าต้นทุนการผลิตเป็นเวลานาน ความสามารถในการทำกำไรของบริษัทขุดจะลดลง บริษัทเหล่านี้อาจมีแนวโน้มขายบิตคอยน์ที่ถืออยู่เพื่อชำระค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน ซึ่งอาจนำไปสู่แรงกดดันด้านการขายเพิ่มเติม
ลาฟอร์จระบุว่าหากสถานการณ์ดังกล่าวดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลานาน การขายแบบบังคับของบริษัทขุดอาจส่งผลต่อกระบวนการก่อตัวของจุดต่ำสุดในวัฏจักรตลาด ทั้งนี้ ต้นทุนการขุดไม่ได้ถูกเสนอให้เป็นตัวเลขคาดการณ์ราคาโดยตรง แต่ใช้ประเมินความสามารถในการทำกำไรและแรงกดดันด้านการขายของบริษัทขุด
การวิเคราะห์สัดส่วนความเสี่ยงในพอร์ตก็รวมอยู่ในวิธีประเมินด้วย การวิเคราะห์ความเคลื่อนไหวของราคาในอดีตโดย NDR พบว่า เมื่อบิตคอยน์มีสัดส่วน 1% ของพอร์ต ความเสี่ยงรวมของพอร์ตเพิ่มขึ้นประมาณ 2% และเมื่อเพิ่มสัดส่วนเป็น 4% การมีส่วนต่อความเสี่ยงขยายเป็นประมาณ 14%
การถกเถียงเรื่องสัดส่วนบิตคอยน์ในพอร์ตยังดำเนินต่อไปในประเทศ ก่อนหน้านี้มีการวิเคราะห์เสนอให้จัดสรรบิตคอยน์ 5-10% ของพอร์ต แต่ผลลัพธ์อาจแตกต่างกันตามสัดส่วนความเสี่ยงของสินทรัพย์แต่ละประเภทและระดับความเสี่ยงที่ผู้ลงทุนยอมรับได้
โมเดล Stock-to-Flow ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง โมเดลนี้วัดความขาดแคลนด้วยการนำอุปทานเดิมหารด้วยอุปทานใหม่ที่เพิ่มขึ้นในแต่ละปี แล้วเชื่อมโยงผลลัพธ์กับราคา แต่การให้ความสำคัญกับฝั่งอุปทานอาจทำให้สะท้อนความเร็วของอุปสงค์ที่เพิ่มขึ้นได้ไม่เพียงพอ
ลาฟอร์จชี้ว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โมเดล Stock-to-Flow แสดงความแตกต่างจากราคาบิตคอยน์จริงในระดับหลายแสนดอลลาร์ ทำให้ความสามารถในการคาดการณ์ลดลง ประเด็นสำคัญคือการที่บิตคอยน์มีอุปทานจำกัดเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอสำหรับอธิบายการเคลื่อนไหวของราคา
NDR เสนอความเป็นไปได้ว่าบิตคอยน์อาจแตะระดับประมาณ 170,000 ดอลลาร์ในปี 2030 และสูงสุด 230,000 ดอลลาร์ในปี 2035 โดยอิงกับการขยายตัวของการยอมรับเครือข่ายและปัจจัยอื่น ๆ ตัวเลขดังกล่าวเป็นเพียงการประเมินระยะยาวภายใต้สมมติฐานหลายประการ ไม่ใช่ราคาที่ได้รับการยืนยัน
ลาฟอร์จกล่าวว่า “ท้ายที่สุดแล้ว เราต้องพิจารณาหลายตัวชี้วัดร่วมกัน ทั้งการเติบโตของเครือข่าย สภาพคล่อง ต้นทุนการผลิต และอุปสงค์กับอุปทาน” คำอธิบายดังกล่าวสะท้อนว่าบิตคอยน์ไม่มีกระแสเงินสดแบบกำไรของหุ้นหรือดอกเบี้ยของพันธบัตร จึงประเมินราคาที่เหมาะสมด้วยตัวชี้วัดเพียงรายการเดียวได้ยาก
ความคิดเห็น 0