AI เอเจนต์ทำงานระยะยาวเสนอคิดค่าบริการตามผลงาน

มีการเสนอโมเดลธุรกิจที่ให้ AI เอเจนต์ทำงานระยะยาวรับผิดชอบงานลูกค้าหลายขั้นตอน ตั้งแต่หลายสัปดาห์ไปจนถึงหลายเดือน และได้รับค่าตอบแทนตามผลงานที่ช่วยลดต้นทุนหรือเพิ่มรายได้

เดวิด ฮาเบอร์(David Haber) จากแอนดรีสเซน โฮโรวิตซ์ อธิบายในบทความที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 ตุลาคมว่า เอเจนต์ระยะยาวสามารถทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมายผ่านหลายสิบขั้นตอนและช่องทางสื่อสารหลายรูปแบบ เขายกตัวอย่างตั้งแต่ลูกค้าสอบถามเรื่องประกันครั้งแรกจนถึงการจ่ายสินไหม การขออนุมัติเบื้องต้นสำหรับสินเชื่อบ้านจนถึงการปิดสินเชื่อ และการสาธิตผลิตภัณฑ์แก่ลูกค้าองค์กรจนถึงการลงนามสัญญา

ฮาเบอร์มองว่า AI ที่ใช้กันอยู่เดิมมักรับงานระยะสั้นที่มีขอบเขตชัดเจน หรือทำงานผ่านการโต้ตอบเพียงครั้งเดียว งานบริการลูกค้าเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกที่นำ AI มาใช้ เพราะตรวจสอบผลลัพธ์ได้ง่าย และสามารถส่งต่อกรณียกเว้นให้คนจัดการได้ ส่วนเอเจนต์ระยะยาวจะรับช่วงงานหลายอย่างและดำเนินการตั้งแต่ต้นจนจบ

ฮาเบอร์ยกกระบวนการเตรียมคดีของทนายฝ่ายโจทก์เป็นตัวอย่างการใช้งาน ผู้ที่อาจเป็นลูกความอาจติดต่อสำนักงานกฎหมายหลายแห่งพร้อมกัน และอาจเลือกที่อื่นหากได้รับการตอบกลับหรือการประเมินคดีล่าช้า แม้สำนักงานจะรับคดีแล้ว การรวบรวมหลักฐานก็ยังขึ้นอยู่กับกำลังคน

การติดตามพยานที่ติดต่อไม่ได้ซ้ำหลายครั้ง หรือการตรวจเอกสารทีละชิ้นในคดีมูลค่าไม่สูงอาจทำได้ยาก ฮาเบอร์เขียนด้วยว่า ใบเรียกเก็บเงินที่ตกหล่นหรือช่วงเว้นว่างในการรักษาที่ไม่มีคำอธิบายอาจส่งผลต่อจำนวนเงินที่ตกลงยุติคดี

เอเจนต์ที่ฮาเบอร์เสนอจะเก็บบันทึกคดีตั้งแต่การรับเรื่องครั้งแรก และเรียกใช้เอเจนต์ย่อยตามกำหนดการหรือข้อมูลใหม่ โดยติดต่อพยานทางโทรศัพท์ อีเมล และข้อความ แจ้งความคืบหน้าแก่ลูกความ จัดระเบียบข้อมูลที่รวบรวมได้ และร่างเอกสารให้ทนายตรวจสอบ นอกจากนี้ยังอาจรวบรวมบันทึกการโทรและเอกสารทางการแพทย์ไว้ในแฟ้มคดีเดียวกัน

ตัวอย่างงานด้านกฎหมายนี้เป็นแนวทางการใช้งานที่ฮาเบอร์อธิบาย ไม่ได้ระบุว่าเป็นกรณีที่นำไปใช้จริงหรือมีตัวเลขผลลัพธ์แล้ว

เขาเสนอแนวทางคิดค่าบริการและทำธุรกิจไว้สามแบบ ได้แก่ ขายแพลตฟอร์มเอเจนต์ให้กับองค์กรเดิม รับทำบริการที่บริษัทจ้างภายนอกให้ และผสานเทคโนโลยีกับบริการเพื่อดำเนินธุรกิจด้วยตนเอง

ฮาเบอร์ยังกล่าวถึงโมเดลผสานธุรกิจแบบเต็มรูปแบบ โดยยกธุรกิจติดตามทวงหนี้เป็นตัวอย่าง แนวทางนี้ไม่ได้หยุดอยู่ที่การขายเอเจนต์ แต่รวมถึงการซื้อพอร์ตหนี้และดำเนินการทวงหนี้เอง

การคิดค่าบริการตามผลงานมีข้อจำกัดทางกฎหมาย ฮาเบอร์อธิบายว่า รัฐส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ ห้ามผู้ที่ไม่ใช่ทนายความแบ่งค่าทนายความ ดังนั้น แม้จะกำหนดราคาให้ผูกกับเงินที่ได้จากการยุติคดีในงานกฎหมายของฝ่ายโจทก์ ก็ต้องหลีกเลี่ยงการแบ่งค่าทนายโดยตรง

ความท้าทายอื่น ได้แก่ ฝ่ายจัดซื้อของบริษัทอาจไม่คุ้นเคยกับสัญญาที่ผูกค่าบริการกับผลงาน และอาจมีข้อโต้แย้งว่าเอเจนต์มีส่วนสร้างผลงานมากน้อยเพียงใด การคิดค่าบริการตามผลงานของเอเจนต์ระยะยาวจึงยังเป็นแนวคิดทางธุรกิจที่ฮาเบอร์เสนอ โดยการระบุส่วนแบ่งผลงานและการกำหนดโครงสร้างสัญญายังคงเป็นโจทย์ก่อนนำไปใช้เชิงพาณิชย์