ความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงแบบรายปีของบิตคอยน์(BTC) ลดลงมาอยู่ที่ประมาณ 43% แต่ตั้งแต่ปี 2011 เป็นต้นมา บิตคอยน์เคยปรับตัวลงมากกว่า 50% ถึง 7 ครั้ง เกรย์สเกล(Grayscale)ระบุว่าไม่ควรจัดบิตคอยน์เป็น ‘สินทรัพย์ความเสี่ยงต่ำ’ เพียงเพราะความผันผวนลดลง
เกรย์สเกลระบุในรายงานวันที่ 12 พฤศจิกายน โดยอ้างข้อมูลของบลูมเบิร์ก(Bloomberg) ณ วันที่ 6 ตุลาคม 2026 ว่า ความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงแบบรายปีของบิตคอยน์อยู่ที่ประมาณ 43% ระดับนี้สูงกว่าหุ้นส่วนใหญ่ในดัชนี S&P500 แต่ยังต่ำกว่าหุ้นราว 19% ในดัชนีเดียวกัน
ในช่วงแรก ความผันผวนรายปีของบิตคอยน์สูงกว่า 100% และบางช่วงเกือบแตะ 200% การขยายตัวของมูลค่าตลาดและสภาพคล่อง การมีส่วนร่วมของสถาบันที่เพิ่มขึ้น การขยายตัวของผลิตภัณฑ์ซื้อขายในตลาด (ETP) ของบิตคอยน์ และความชัดเจนด้านกฎระเบียบ ถูกยกเป็นปัจจัยที่เกิดขึ้นพร้อมกับความผันผวนที่ลดลง
รายงานเดียวกันวิเคราะห์ว่า ผลตอบแทนแบบรายปี (annualized) ของบิตคอยน์ในช่วง 3 ปีล่าสุดอยู่ที่ 60% หากตัด 10 วันที่ซื้อขายซึ่งให้ผลตอบแทนสูงสุดออก ผลตอบแทนจะลดเหลือ 7% แต่หากตัด 10 วันที่แย่ที่สุดออก จะเพิ่มเป็น 197% สะท้อนว่าวันที่ราคาพุ่งหรือร่วงแรงเพียงไม่กี่วันมีอิทธิพลอย่างมากต่อผลการดำเนินงานระยะยาว
ตั้งแต่ปี 2011 บิตคอยน์มีกรณีราคาลดลงมากกว่า 50% รวม 7 ครั้ง การปรับขนาดการร่วงลงตามความผันผวนในขณะนั้นช่วยลดความสุดขั้วเมื่อเทียบกับหุ้นและพันธบัตรได้บางส่วน แต่ไม่ได้หมายความว่าความเสี่ยงขาดทุนหายไป
การวิเคราะห์อีกฉบับของเกรย์สเกลระบุความผันผวนในช่วง 1 ปีของบิตคอยน์ไว้ที่ 43% ต่ำกว่าระดับ 81% เมื่อ 5 ปีก่อนและค่าเฉลี่ย 10 ปีที่ 64% พร้อมย้ำว่าไม่สามารถใช้ข้อมูล 1 ปีเพียงอย่างเดียวตัดสินความเสี่ยงในทุกวัฏจักรตลาดได้
ความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงคือดัชนีที่แปลงการเคลื่อนไหวของราคาในช่วงเวลาหนึ่งให้อยู่บนเกณฑ์รายปี ตัวเลขที่ลดลงหมายถึงการเคลื่อนไหวในช่วงที่สังเกตมีขนาดเล็กลง ไม่ได้ยืนยันด้วยค่าตัวเลขเดียวว่าขนาดการขาดทุนหรือโอกาสร่วงแรงจะเป็นเท่าใด
ความผันผวนวัดขนาดการเคลื่อนไหว ไม่ได้วัดทิศทางราคา ดังนั้นตัวเลข 43% เพียงอย่างเดียวจึงไม่เพียงพอสำหรับประเมินผลตอบแทนคาดหวังและการปรับลดลงสูงสุด ต้องพิจารณาการกระจายผลตอบแทนและช่วงที่ราคาปรับลงแยกกัน
รายงานระบุว่า การทับซ้อนระหว่างตัวแปรมหภาคแบบดั้งเดิมกับผลตอบแทนบิตคอยน์มีค่อนข้างน้อย จึงอาจเกิดผลด้านการกระจายความเสี่ยงในพอร์ตได้ การทดสอบย้อนหลังในอดีตพบว่า การจัดสรรบิตคอยน์ในสัดส่วนเล็กน้อยช่วยเพิ่มผลตอบแทนพอร์ตและค่า Sharpe โดยไม่ได้เพิ่มความผันผวนและการปรับลดลงสูงสุดในสัดส่วนเดียวกัน ผลดังกล่าวเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลในอดีตและไม่ได้คาดการณ์ผลตอบแทนจริง
ในช่วง 3 ปีล่าสุด บิตคอยน์อธิบายความผันผวนของผลตอบแทนในภาคสินทรัพย์ดิจิทัล FTSE เกรย์สเกลได้ประมาณครึ่งหนึ่ง ในบรรดาสินทรัพย์ 10 รายการที่มีมูลค่าตลาดสูงสุดและไม่ใช่สเตเบิลคอยน์ มี 6 รายการทำผลตอบแทนรายไตรมาสสูงสุดในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา และไม่มีไตรมาสใดที่บิตคอยน์เป็นสินทรัพย์ทำผลงานนำ
การแยกความผันผวนเฉลี่ยออกจากความเสี่ยงร่วงแรงยังนำไปใช้กับการอธิบายความเสี่ยงของผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับบิตคอยน์ในประเทศได้ด้วย
สมมติฐานตลาดทุนระยะยาวสำหรับปี 2027 ของเจพีมอร์แกน แอสเสท แมเนจเมนต์(JPMorgan Asset Management) ระบุว่า ความผันผวนในอดีตแบบรายปีของบิตคอยน์ ซึ่งคำนวณด้วยวิธี equal-weighted lookback ณ วันที่ 30 กันยายน 2026 อยู่ที่ 55% และค่าสหสัมพันธ์กับหุ้นขนาดใหญ่สหรัฐฯ อยู่ที่ 0.33 ผลตอบแทนทบต้นต่อปีในช่วง 10 ปีถูกกำหนดไว้ที่ 10% ในฉากทัศน์พื้นฐาน 16.6% ในฉากทัศน์ขาขึ้น และ -11.2% ในฉากทัศน์ขาลง
เจพีมอร์แกน แอสเสท แมเนจเมนต์ประเมินว่า ความสัมพันธ์ที่ไม่เสถียรและความผันผวนสูงทำให้ปัจจุบันยังยากที่จะมองบิตคอยน์เป็นสินทรัพย์กระจายความเสี่ยงที่ชัดเจนในพอร์ตสมดุล โดยจัดบิตคอยน์เป็นสินทรัพย์เก็งกำไรและระบุว่าต้องทำการทดสอบภาวะเครียดที่ครอบคลุมทั้งฉากทัศน์ขาขึ้นและขาลง
ตัวเลข 43% ของเกรย์สเกลคือความผันผวนที่เกิดขึ้นจริงซึ่งคำนวณจากการเคลื่อนไหวของราคาในอดีต ขณะที่ตัวเลข 55% ของเจพีมอร์แกน แอสเสท แมเนจเมนต์คือความผันผวนในอดีตแบบรายปีที่คำนวณด้วยวิธี equal-weighted lookback เนื่องจากวันอ้างอิงและวิธีคำนวณต่างกัน จึงมีข้อจำกัดในการนำตัวเลขทั้งสองมาเปรียบเทียบโดยตรงเพื่อจัดอันดับระดับความเสี่ยง
การวิเคราะห์ทั้งสองชี้ว่า ควรพิจารณาการกระจายผลตอบแทน การปรับลดลงสูงสุด ค่าสหสัมพันธ์กับสินทรัพย์ดั้งเดิม และเงื่อนไขของแบบจำลองควบคู่กับความผันผวนที่ลดลง ความผันผวนในอดีตที่ลดลงและความผันผวนสูงในสมมติฐานระยะยาวเป็นตัวชี้วัดคนละประเภท จึงไม่ควรอ่านด้วยเกณฑ์เดียวกัน
Comment 0