พอล ฟรัมบอต(Paul Frambot) ผู้ร่วมก่อตั้งและซีอีโอมอร์โฟ เสนอให้แบ่ง ‘ห้องนิรภัยบนเชน’ ออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ‘แบบไม่รับฝากทรัพย์สิน’ และ ‘แบบที่ผู้ดูแลใช้ดุลยพินิจ’ โดยระบุในโพสต์เมื่อวันที่ 24 ว่าควรพิจารณาจากวิธีการทำงานจริงของห้องนิรภัยและสิทธิของผู้ใช้ในการถอนตัว
ห้องนิรภัยแบบไม่รับฝากทรัพย์สินต้องออกแบบให้ผู้ใช้ถอนตัวได้ก่อนที่ผู้ดูแลจะเพิ่มความเสี่ยงหรือควบคุมเงินของผู้ใช้ ตัวอย่างที่เสนอ ได้แก่ ระบบล็อกเวลา การจำกัดสิทธิตามบทบาท ฟังก์ชันไถ่ถอนโดยตรงผ่านสถานะพื้นฐาน และสัญญาอัจฉริยะที่ไม่สามารถแก้ไขได้
ส่วนห้องนิรภัยแบบที่ผู้ดูแลใช้ดุลยพินิจ เป็นโครงสร้างที่ให้อำนาจผู้ดูแลมากกว่าในการจัดสรรสินทรัพย์ ใช้เลเวอเรจ ทำตลาด และบริหารสินทรัพย์ข้ามเชน
สตานี คูเลชอฟ(Stani Kulechov) ผู้ก่อตั้งเอฟ(Aave) กล่าวว่า การมีระบบล็อกเวลาเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอที่จะจัดประเภทห้องนิรภัยว่าเป็นแบบไม่รับฝากทรัพย์สิน หากผู้ดูแลยังมีดุลยพินิจในการจัดสรรเงินไปยังหลายตลาด พร้อมโต้แย้งว่าการแบ่งประเภทดังกล่าว “ไม่สมเหตุสมผลและเอื้อประโยชน์ให้ตนเอง”
ข้อถกเถียงยังคงดำเนินต่อไป โดยมุ่งไปที่เกณฑ์วัดความเป็นแบบไม่รับฝากทรัพย์สินและขอบเขตอำนาจของผู้ดูแลห้องนิรภัยบนเชน
ความคิดเห็น 0