ผู้ถือสิทธิ์ของเอลวิส เพรสลีย์ (Elvis Presley) และผู้จัดพิมพ์ผลงานแต่งเพลงของเอ็มมิเน็ม (Eminem) ยื่นฟ้องซูโน (Suno) บริษัทสร้างเพลงด้วย AI แยกกัน ฝ่ายเพรสลีย์กล่าวหาว่ามีการใช้เสียง ภาพลักษณ์ และผลงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฝ่ายเอ็มมิเน็มระบุว่าผลงานแต่งเพลง 269 เพลงถูกนำไปฝึก AI โดยไม่ได้รับอนุญาต และระบบสร้างเพลงกับเนื้อเพลงที่คล้ายกับผลงานเหล่านั้น
คดีทั้งสองถูกยื่นต่อศาลรัฐบาลกลางเขตตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อวันที่ 6 ตามเวลาท้องถิ่น โจทก์ฝ่ายเพรสลีย์ประกอบด้วย Elvis Presley Enterprises, ABG EPE IP, Raleigh Music Publishing รวมถึงบุคคลและผู้ถือสิทธิ์ในรูปแบบทรัสต์
คำฟ้องฝ่ายเพรสลีย์ระบุรายชื่อผลงานแต่งเพลง 859 รายการที่โจทก์กล่าวว่าตนเป็นเจ้าของหรือดูแลสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม รายการดังกล่าวมีผลงานของผู้ถือสิทธิ์รายอื่นด้วย จึงไม่อาจเรียกผลงานทั้ง 859 รายการว่าเป็น ‘เพลงของเอลวิส’ ได้ทั้งหมด
ฝ่ายเพรสลีย์กล่าวหาว่าซูโนใช้เสียงและภาพลักษณ์ของเพรสลีย์โดยไม่ได้รับอนุญาต รวมถึงทำซ้ำผลงานที่มีลิขสิทธิ์ นอกจากนี้ยังระบุว่าซูโนให้บริการเครื่องมือที่สร้างเสียงเลียนแบบ ซึ่งเป็นการใช้ตัวตนของเพรสลีย์โดยไม่ได้รับอนุญาต
ฝ่ายเพรสลีย์ยกกฎหมาย ‘ELVIS Act’ ของรัฐเทนเนสซีเป็นหนึ่งในฐานคำร้อง รัฐเทนเนสซีประกาศใช้กฎหมายนี้ในปี 2024 โดยกำหนดให้เสียงเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครอง
นอกจากข้อกล่าวหาเรื่องละเมิดสิทธิในการเผยแพร่ภาพลักษณ์ตามกฎหมายรัฐเทนเนสซีและละเมิดลิขสิทธิ์แล้ว ฝ่ายเพรสลีย์ยังกล่าวหาว่ามีการหลีกเลี่ยงมาตรการควบคุมการเข้าถึงและลบข้อมูลการจัดการลิขสิทธิ์ ทั้งหมดนี้เป็นข้อกล่าวหาที่ระบุไว้ในคำฟ้อง
โจทก์ในคดีฝ่ายเอ็มมิเน็มคือ Eight Mile Style และ Martin Affiliated โดยไม่มีชื่อเอ็มมิเน็มเป็นโจทก์ในคดี
Eight Mile Style กล่าวหาว่าผลงานแต่งเพลงของเอ็มมิเน็ม 269 เพลงถูกนำไปใช้ฝึก AI โดยไม่ได้รับอนุญาต และซูโนสร้างเพลงกับเนื้อเพลงที่คล้ายกับผลงานดังกล่าว ผลงานที่ระบุในคดีรวมถึง ‘Lose Yourself’ และ ‘The Real Slim Shady’
โจทก์ทั้งสองฝ่ายยังกล่าวหาว่าซูโนรวบรวมผลงานจากบริการเพลงและเนื้อเพลงที่จำกัดการเข้าถึง แล้วลบชื่อผลงาน รวมถึงข้อมูลผู้แต่งและผู้ถือสิทธิ์ออก คำฟ้องของฝ่ายเอ็มมิเน็มก็มีข้อกล่าวหาเรื่องการหลีกเลี่ยงมาตรการควบคุมการเข้าถึงและการลบข้อมูลการจัดการลิขสิทธิ์เช่นกัน
Eight Mile Style ประเมินค่าเสียหายตามกฎหมายลิขสิทธิ์ไว้ที่ 40.35 ล้านดอลลาร์ โดยคำนวณจากค่าเสียหายสูงสุด 150,000 ดอลลาร์ต่อผลงาน ในกรณีที่พิสูจน์ได้ว่าเป็นการละเมิดโดยเจตนา เมื่อใช้อัตรา 1 ดอลลาร์ต่อ 1,356.6 วอน จะเท่ากับประมาณ 54,700 ล้านวอน
โจทก์ทั้งสองฝ่ายขอให้ศาลยึดและทำลายสำเนาที่ละเมิดสิทธิ์ พร้อมออกคำสั่งห้ามการละเมิด และขอให้พิจารณาคดีโดยคณะลูกขุน คำขอเหล่านี้เป็นสิ่งที่ระบุไว้ในคำฟ้อง ไม่ใช่คำสั่งที่ศาลมีแล้ว
ในคำชี้แจงอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนสิงหาคม 2026 ซูโนระบุว่าไม่ได้ใช้ชื่อศิลปินเป็นข้อมูลกำกับสำหรับฝึกระบบ และจะแปลงคำขอที่มีชื่อศิลปินให้เป็นคำอธิบายลักษณะทางดนตรี บริษัทระบุด้วยว่าไม่อนุญาตให้ป้อนชื่อศิลปินหรือชื่อเพลงที่มีลิขสิทธิ์เพื่อสร้างเพลง
เดอะเวิร์จ (The Verge) รายงานว่าแคต แมคคอร์แม็ก (Cat McCormack) โฆษกซูโน ระบุว่าบริษัทตรวจสอบไฟล์เสียงและเนื้อเพลงที่ผู้ใช้อัปโหลดร่วมกับผู้ให้บริการเทคโนโลยีภายนอก ฝ่ายเพรสลีย์โต้แย้งว่าตัวอย่างเพลงที่แนบในคำฟ้องไม่สอดคล้องกับมาตรการป้องกันที่ซูโนอธิบายไว้
ก่อนหน้านี้ ซูโนตกลงร่วมพัฒนาเพลง AI ที่ใช้เพลงภายใต้ลิขสิทธิ์กับวอร์เนอร์ มิวสิก กรุ๊ป (Warner Music Group) และตกลงยุติคดีที่มีอยู่ ทั้งสองบริษัทเสนอแนวทางให้ศิลปินและนักแต่งเพลงเลือกได้ว่าจะอนุญาตให้นำชื่อ ภาพลักษณ์ รูปภาพ เสียง และผลงานไปใช้กับ AI หรือไม่
คดีฝ่ายเพรสลีย์ครอบคลุมการใช้ตัวตน เช่น เสียงและภาพลักษณ์ ขณะที่คดีฝ่ายเอ็มมิเน็มมุ่งไปที่การทำซ้ำ การฝึกระบบ และการสร้างผลงานจากเพลงแต่ง ทั้งนี้ ข้อกล่าวหาเรื่องการละเมิดในคดีทั้งสองยังไม่ได้รับการวินิจฉัยจากศาล
Comment 0