5.6-6 ล้านล้านดอลลาร์ มูลค่างานบ้านไร้ค่าจ้างอยู่นอก GDP

มูลค่าตลาดของงานบ้านและงานดูแลที่ไม่ได้รับค่าจ้างในสหรัฐฯ อยู่ที่ประมาณ 5.6-6 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปีในปี 2024 หรือราว 7,762-8,316 ล้านล้านวอน โดยไม่ได้ถูกรวมอยู่ใน GDP อย่างเป็นทางการเนื่องจากเป็นงานที่ทำโดยตรงภายในครัวเรือน

สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินสหรัฐ (GAO) ระบุในรายงานเมื่อวันที่ 17 ว่า ตัวเลขประมาณการพื้นฐานคิดเป็น 19.2-20.6% ของ GDP สหรัฐฯ ในปี 2024 โดยคำนวณจากข้อมูลการใช้เวลาของสหรัฐฯ ระหว่างปี 2021-2024 และค่าจ้างรายชั่วโมงมัธยฐานในปี 2024

การประเมินครอบคลุมงานบ้าน เช่น การทำอาหารและการทำความสะอาด รวมถึงการดูแลเด็กและผู้ใหญ่ซึ่งเป็นกิจกรรมหลัก มูลค่างานบ้านอยู่ที่ 4.3-4.4 ล้านล้านดอลลาร์ หรือราว 5,960-6,098 ล้านล้านวอน ส่วนงานดูแลอยู่ที่ 1.1-1.4 ล้านล้านดอลลาร์ หรือราว 1,525-1,940 ล้านล้านวอน

หากรวม 'การดูแลเด็กแบบเสริม' ซึ่งหมายถึงการดูแลเด็กไปพร้อมกับการทำกิจกรรมอื่น มูลค่ารวมจะเพิ่มเป็น 6.7-7.4 ล้านล้านดอลลาร์ หรือราว 9,286-10,256 ล้านล้านวอน คิดเป็น 23.0-25.2% ของ GDP

การวิเคราะห์ของ GAO ระบุว่า ชาวอเมริกันอายุ 15 ปีขึ้นไป 87.3% ทำงานบ้านโดยไม่ได้รับค่าจ้างเป็นเวลาช่วงหนึ่งในวันปกติ โดยใช้เวลาเฉลี่ย 3.72 ชั่วโมงต่อวัน

สาเหตุที่งานดังกล่าวไม่ถูกรวมใน GDP คือไม่มีการทำธุรกรรมในตลาด หากแรงงานที่ได้รับค่าจ้างเป็นผู้เตรียมอาหารหรือดูแลเด็ก งานดังกล่าวจะถูกนับเป็นการผลิตบริการ แต่เมื่อสมาชิกครอบครัวทำงานเดียวกันเอง ก็จะไม่ถูกสะท้อนในกิจกรรมทางเศรษฐกิจอย่างเป็นทางการ

ความแตกต่างนี้เห็นได้ชัดขึ้นเมื่อครัวเรือนซื้อบริการจากภายนอก งานเตรียมอาหารหรือดูแลเด็กแบบเดียวกันจะถูกนับใน GDP เมื่อมีการจ่ายเงินในตลาด แต่จะไม่ถูกคำนวณเป็นผลผลิตแยกต่างหากเมื่อครอบครัวเป็นผู้ทำเอง

GAO คำนวณมูลค่าประมาณการโดยนำข้อมูลการใช้เวลาระหว่างปี 2021-2024 มาคูณกับค่าจ้างรายชั่วโมงมัธยฐานจาก Current Population Survey ปี 2024 โดยใช้ค่าจ้าง 18 ดอลลาร์ต่อชั่วโมงของภาคบริการงานบ้านเอกชนเป็นฐานล่างของการประมาณการ

อย่างไรก็ตาม ตัวเลขดังกล่าวเปลี่ยนแปลงได้ตามการเลือกค่าจ้างและขอบเขตของงานที่นำมาคำนวณ GAO ระบุว่าวิธีใช้ค่าจ้างทดแทนมีความอ่อนไหวต่อค่าจ้างที่นำมาใช้ และการสะท้อนผลิตภาพของแรงงานที่ได้รับค่าจ้างระดับมืออาชีพโดยตรงอาจทำให้ประเมินมูลค่างานที่ไม่ได้รับค่าจ้างสูงเกินจริง

สำนักงานวิเคราะห์เศรษฐกิจสหรัฐ (BEA) จัดทำ 'สถิติเศรษฐกิจการผลิตของครัวเรือน' แยกจาก GDP โดยระบุว่าในปี 2024 มูลค่าเพิ่มของการผลิตในครัวเรือนคิดเป็น 16% ของ GDP แบบขยาย และประมาณ 30% ของการใช้จ่ายเพื่อการบริโภคส่วนบุคคลแบบขยาย

การรวมการผลิตของครัวเรือนยังทำให้อัตราการเติบโตระยะยาวแตกต่างกันด้วย การวิเคราะห์ของ BEA ระหว่างปี 1965-2020 พบว่าอัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีของ GDP ปกติอยู่ที่ 6.3% ขณะที่ตัวชี้วัดที่ปรับรวมการผลิตของครัวเรือนอยู่ที่ 6.1%

ข้อมูลดังกล่าวเชื่อมโยงกับสัดส่วนงานที่ไม่ได้รับค่าจ้างของผู้หญิงด้วย GAO ระบุว่า ผู้หญิงคิดเป็น 53.9% ของผู้ที่ทำงานบ้านโดยไม่ได้รับค่าจ้างระหว่างปี 2021-2024 สูงกว่าสัดส่วนผู้หญิงในประชากรสหรัฐฯ ทั้งหมดที่ 51.2%

ผู้หญิงและผู้ที่แต่งงานแล้วใช้เวลากับการดูแลเด็กมากกว่าผู้ชายและผู้ที่ไม่ได้แต่งงาน อย่างไรก็ตาม ตัวเลขนี้สะท้อนรูปแบบการใช้เวลาเท่านั้น และไม่ใช่หลักฐานที่ยืนยันว่าเพศหรือสถานภาพการสมรสเป็นสาเหตุของความแตกต่างด้านงานที่ไม่ได้รับค่าจ้าง

GAO ไม่ได้สรุปว่าควรนำมูลค่างานที่ไม่ได้รับค่าจ้างไปรวมใน GDP โดยตรง แต่ระบุว่าการวัดงานดังกล่าวในบัญชีเสริมแยกต่างหากอาจช่วยประกอบการพิจารณานโยบายที่ส่งผลต่อความมั่นคงทางการเงินและรายได้หลังเกษียณของผู้ดูแล

BEA อธิบายเช่นกันว่าสถิติการผลิตของครัวเรือนไม่ใช่ตัวชี้วัดที่จะมาแทนที่ GDP แต่เป็นข้อมูลเสริมที่แสดงให้เห็นการผลิตนอกระบบเศรษฐกิจตลาด ดังนั้นตัวเลข 5.6-6 ล้านล้านดอลลาร์จึงไม่ใช่จำนวนเงินที่จะถูกเพิ่มเข้า GDP จริง แต่เป็นมูลค่าตลาดโดยประมาณจากการนำค่าจ้างทดแทนของแรงงานที่ได้รับค่าจ้างมาใช้กับงานที่ไม่ได้รับค่าจ้าง

ข้อมูลนี้สะท้อนช่องว่างทางสถิติที่เกิดขึ้นเมื่อวัดกิจกรรมทางเศรษฐกิจผ่านธุรกรรมในตลาดเพียงอย่างเดียว ขณะเดียวกัน GAO ระบุว่าผลลัพธ์อาจแตกต่างกันตามการรวมการดูแลเด็กแบบเสริมและค่าจ้างที่ใช้คำนวณ