แนวคิดสัญญาชดเชยค่าฟันดิงอีเธอเรียมส่วนเกิน อ้างอิงโพซิชัน 1,000 ดอลลาร์นาน 30 วัน

มีการเสนอแนวคิดสัญญาแยกสำหรับจ่ายชดเชยส่วนของค่าฟันดิงในสัญญาฟิวเจอร์สแบบไม่มีกำหนดอายุที่เกินเกณฑ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า โดยสัญญาอ้างอิงโพซิชันมูลค่า 1,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 1.36 ล้านวอน) ต่อหน่วย เป็นระยะเวลา 30 วัน

บทความที่เผยแพร่บนเทคโฟลว์ (深潮 TechFlow) เมื่อวันที่ 9 ระบุว่า thenarrator ซึ่งใช้นามปากกา มองว่าการซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัลมีความเสี่ยงจากต้นทุนผันแปรที่แยกจากวัตถุประสงค์หลักของการซื้อขาย บทความนี้เป็นการวิเคราะห์ว่าอาจจัดการต้นทุนดังกล่าวผ่านสัญญาแยกได้หรือไม่ ไม่ใช่ประกาศเปิดตัวผลิตภัณฑ์

บทความยกตัวอย่างดอกเบี้ยผันแปรที่ผู้กู้ต้องจ่ายเมื่อนำหลักทรัพย์ค้ำประกันมากู้เงิน และต้นทุนจากความติดขัดในการทำธุรกรรมของโครงการที่ทำธุรกรรมบนบล็อกเชนบ่อยครั้ง แนวคิดคือการกำหนดราคาและป้องกันความเสี่ยงจากต้นทุนที่พ่วงมากับการได้มาซึ่งความเสี่ยงต่อราคาหรือสภาพคล่องของสินทรัพย์หลัก

ฟิวเจอร์สแบบไม่มีกำหนดอายุเป็นอนุพันธ์ที่ไม่มีวันครบกำหนด ผู้ซื้อขายที่ต้องการเปิดสถานะเพื่อรับความเคลื่อนไหวขาขึ้นของราคาอีเธอเรียมต้องรับภาระทั้งจากการเปลี่ยนแปลงของราคาและค่าฟันดิงที่เกิดขึ้นระหว่างถือสถานะ

เมื่อค่าฟันดิงเปลี่ยนแปลง ต้นทุนในการถือสถานะก็เปลี่ยนตาม แม้ราคาเคลื่อนไหวไปในทิศทางที่คาดไว้ ต้นทุนที่สะสมก็อาจส่งผลต่อกำไรหรือขาดทุนสุดท้ายของการซื้อขายได้

thenarrator ยกตัวอย่างสถานะอีเธอเรียมมูลค่า 100,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 136.1 ล้านวอน) หากปิดสถานะเพื่อหลีกเลี่ยงภาระค่าฟันดิง ผู้ซื้อขายก็จะสูญเสียความเสี่ยงต่อราคาไปด้วย ส่วนการลดขนาดสถานะจะลดทั้งต้นทุนและความเสี่ยงต่อราคา

สัญญาที่เสนอมีอายุ 30 วัน โดยแต่ละหน่วยอ้างอิงโพซิชันมูลค่า 1,000 ดอลลาร์ หากค่าฟันดิงสะสมในช่วงเวลาดังกล่าวสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า สัญญาจะชดเชยส่วนที่เกินจนถึงวงเงินจ่ายตามที่ตกลงกัน

ในตัวอย่างนี้ สถานะมูลค่า 10,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 13.61 ล้านวอน) ใช้สัญญา 10 หน่วย ส่วนสถานะ 100,000 ดอลลาร์ (ประมาณ 136.1 ล้านวอน) ใช้ 100 หน่วย ตัวเลขเหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่างเพื่ออธิบายโครงสร้างสัญญา ไม่ใช่เงื่อนไขของผลิตภัณฑ์ที่วางขายหรือค่าที่สังเกตได้จริง

ผู้ซื้อสัญญาไม่จำเป็นต้องถือสถานะฟิวเจอร์สแบบไม่มีกำหนดอายุจริง บทความระบุว่าทั้งผู้ที่ต้องการลดต้นทุนจากสถานะเดิม และผู้ที่ต้องการซื้อขายโดยคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของค่าฟันดิง สามารถใช้เงื่อนไขการจ่ายเงินแบบเดียวกันได้

โครงสร้างนี้อาจรวมความต้องการป้องกันความเสี่ยงเพื่อลดต้นทุนจริง เข้ากับความต้องการเก็งกำไรจากการเคลื่อนไหวของตัวชี้วัดในอนาคตไว้ในสัญญาเดียว บทความอธิบายว่านี่เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างการกำหนดราคาของตลาดคาดการณ์กับเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงแบบดั้งเดิม

ประโยชน์ของสัญญาขึ้นอยู่กับวิธีจ่ายเงิน สัญญาแบบทวิภาคที่จ่าย 100 ดอลลาร์ (ประมาณ 140,000 วอน) เมื่อค่าฟันดิงเกินเกณฑ์ จะไม่แยกกรณีที่ส่วนเกินมีขนาดเล็กกับขนาดใหญ่ แต่หากเพิ่มเงินจ่ายตามสัดส่วนของต้นทุนส่วนเกิน ก็จะสอดคล้องกับค่าใช้จ่ายจริงได้มากขึ้น

ความแตกต่างระหว่างสัญญามาตรฐานกับโพซิชันของแต่ละคนยังเป็นข้อจำกัด แม้เริ่มต้นด้วยสถานะขนาดเท่ากัน ภาระค่าฟันดิงของผู้ซื้อขายสองรายก็อาจต่างกันได้ตามเวลาที่เข้าซื้อขาย ระดับเลเวอเรจ และกระดานซื้อขายที่ใช้

ความเสี่ยงที่ผลจ่ายตามสัญญาไม่ตรงกับความเสียหายจริงเรียกว่า basis risk เงินที่ได้รับอาจต่ำกว่าความเสียหายจริง หรือจ่ายหลังจากเกิดการบังคับขายเนื่องจากหลักประกันไม่เพียงพอ นอกจากนี้ รูปแบบการจ่ายเงินอาจไม่สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของต้นทุนจริง

การปรับสัญญาให้เหมาะกับแต่ละสถานะอาจทำให้การจ่ายใกล้เคียงกับต้นทุนจริงมากขึ้น แต่ก็ทำให้การกำหนดมาตรฐานทำได้ยากและอาจลดสภาพคล่องในการขายต่อก่อนครบกำหนด ในทางกลับกัน สัญญาแบบเรียบง่ายที่ผู้เข้าร่วมหลายรายใช้ร่วมกันอาจซื้อขายได้สะดวก แต่มีโอกาสคลาดเคลื่อนจากต้นทุนเฉพาะบุคคลมากขึ้น

เวลาจ่ายเงินอาจไม่ตรงกับช่วงที่ค่าฟันดิงเริ่มลดความสามารถในการรองรับของหลักประกัน หากจ่ายหลังสิ้นสุดระยะเวลาสังเกต เงินชดเชยที่ได้รับภายหลังอาจไม่ช่วยแก้ปัญหาหลักประกันขาดในช่วงก่อนหน้า ขณะที่ความเสี่ยงจากราคาเปลี่ยนแปลงหรือการถูกบังคับขายยังคงอยู่

ความสามารถในการจ่ายเงินของคู่สัญญาก็เป็นอีกเงื่อนไขหนึ่ง ผู้ดูแลสภาพคล่องหรือกองทุนสินทรัพย์สภาพคล่องของโปรโตคอลจำเป็นต้องมีเงินทุนรองรับความผันผวนสูงและคำขอจ่ายเงินพร้อมกันจำนวนมาก ส่วนสภาพคล่องสำหรับขายสัญญาต่อกับเงินสำรองสำหรับจ่ายเมื่อครบกำหนดเป็นคนละเงื่อนไขกัน