ฟิเดลิตี้ชี้ยุคใหม่การจัดพอร์ต 60:40 สั่นคลอน สถาบันต้องมีเหตุผลหากยังถือบิตคอยน์(BTC) 0%

ฟิเดลิตี้ ดิจิทัล แอสเซท(Fidelity Digital Assets) พลิกมุมมองการถกเถียงเรื่องการลงทุนในบิตคอยน์(BTC) ของสถาบันการเงิน จากเดิมที่ถามกันว่า “จะถือหรือไม่ถือ” กลายเป็น “ถ้าไม่ถือเลย 0% มีเหตุผลอะไร” โดยชี้ว่าในยุคที่สมมติฐานของพอร์ต 60:40 แบบดั้งเดิมเริ่มสั่นคลอน การเลือกมีบิตคอยน์(BTC) ‘ศูนย์’ จำเป็นต้องมีคำอธิบายรองรับอย่างจริงจัง

คริส คูเปอร์ จากฟิเดลิตี้ระบุในรายงานที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 25 มีนาคม (เวลาท้องถิ่น) ว่า “คำถามวันนี้ไม่ใช่ว่าควรพิจารณาบิตคอยน์หรือไม่ แต่คือวันนี้คุณมีบิตคอยน์กี่เปอร์เซ็นต์ และเพราะอะไร” สะท้อนมุมมองว่า ‘การไม่ลงทุนเลย’ ยังเป็นตัวเลือกได้ แต่ต้องมาจากการวิเคราะห์และเหตุผลที่ผ่านการกลั่นกรองแล้ว

รายงานย้ำถึงผลงานในอดีตของบิตคอยน์(BTC) ว่าในรอบ 15 ปีที่ผ่านมา บิตคอยน์ทำผลตอบแทนสูงสุดถึง 11 ปี และหากมองในกรอบเวลาหลากหลายช่วง บิตคอยน์ยังให้ผลตอบแทนต่อความเสี่ยงโดดเด่นที่สุด แม้ความผันผวนจะสูงสุดในบรรดาสินทรัพย์หลัก แต่ค่า ‘ชาร์ปเรโช’ และ ‘ซอร์ติโนเรโช’ ยังถือว่าแข่งได้ ขณะที่ฝั่งพันธบัตรถูกมองว่าทำผลงานย่ำแย่ทั้งในแง่ผลตอบแทน ‘ตามตัวเลข’ และ ‘ผลตอบแทนจริงหลังเงินเฟ้อ’

ฟิเดลิตี้พยายามดึงประเด็นออกจากเรื่องปรัชญาและความเชื่อ ไปสู่เรื่อง ‘การจัดพอร์ต’ อย่างเป็นระบบ โดยหยิบจุดเด่นของบิตคอยน์(BTC) ขึ้นมาขยาย ได้แก่ ขีดจำกัดอุปทานที่ 21 ล้านเหรียญ ความสัมพันธ์เชิงสหสัมพันธ์ที่ต่ำกับสินทรัพย์หลักอื่น และความอ่อนไหวต่อ ‘การขยายตัวของปริมาณเงิน’ หรือการพิมพ์เงินของธนาคารกลาง รายงานยังชี้ว่า การเพิ่มขึ้นของสภาพคล่องโลกที่วัดผ่าน M2 ตลอด 15 ปีที่ผ่านมา สามารถอธิบายความผันผวนราคาบิตคอยน์(BTC) ได้ราว 87% แต่ก็ย้ำชัดว่า ‘สหสัมพันธ์’ ไม่ได้แปลว่าเป็น ‘เหตุและผล’ โดยตรง

ทองคำก็ถูกหยิบขึ้นมาเปรียบเทียบ ฟิเดลิตี้มองว่าบิตคอยน์(BTC) และทองคำมีคุณสมบัติร่วมกันในฐานะ ‘ตัวป้องกันความเสี่ยงเงินเฟ้อ’ แต่ไม่ได้เป็นคู่แข่งที่ทดแทนกันแบบ 1:1 มากกว่าจะเป็นสินทรัพย์ที่ ‘เสริมกัน’ ในพอร์ต โดยทองคำยังคงบทบาทดั้งเดิม ส่วนบิตคอยน์ทำหน้าที่สินทรัพย์ดิจิทัลที่ตอบสนองต่อสภาพคล่องและนโยบายการเงิน

หัวใจของรายงานอยู่ที่ ‘ผลของการกระจายการลงทุน’ เมื่อทดสอบพอร์ต 60:40 แบบคลาสสิก (หุ้นสหรัฐ 60% พันธบัตร 40%) แล้วใส่บิตคอยน์(BTC) เข้าไปเล็กน้อย พบว่าทั้งผลตอบแทนรายปีและผลตอบแทนสะสมในอดีต ‘ดีขึ้นทั้งหมด’ แม้ความผันผวนจะเพิ่ม แต่ตัวชี้วัดผลตอบแทนต่อความเสี่ยงกลับดีขึ้น โดยเฉพาะเมื่อถือบิตคอยน์ในช่วงราว 1–3% ของพอร์ต ผลลัพธ์ถือว่าชัดเจน

ในมุมของนักลงทุนสายอนุรักษนิยม ที่กังวลเรื่อง ‘ขนาดของการขาดทุนสูงสุด’ รายงานชี้ว่าตัวเลขที่ออกมานั้นเพิ่มขึ้นไม่มากอย่างที่หลายคนกลัว เหตุผลสำคัญมาจากสหสัมพันธ์ที่ต่ำของบิตคอยน์(BTC) กับสินทรัพย์อื่น และการทำรีบาลานซ์พอร์ตปีละครั้ง ซึ่งช่วยจำกัดไม่ให้สัดส่วนบิตคอยน์พองตัวเกินไปในช่วงตลาดกระทิง

เมื่อขยับไปดูสมมติฐานเชิงรุกยิ่งขึ้น แบบจำลองหนึ่งพบว่า พอร์ตที่มีบิตคอยน์(BTC) ราว 9.4% และไม่มีพันธบัตรเลย ให้ค่า ‘ชาร์ปเรโช’ สูงสุด ส่วนการคำนวณตาม ‘เกณฑ์เคลลี’ ให้ผลว่าทางทฤษฎีอาจใส่บิตคอยน์ได้สูงสุดถึง 65% แต่ฟิเดลิตี้ย้ำว่านี่ไม่ใช่คำแนะนำการลงทุนจริง และเมื่อใช้สมมติฐานแบบอนุรักษนิยมมากขึ้น สัดส่วนที่ “สมเหตุสมผล” จะลดลงมาอยู่แถวๆ 10%

รายงานยังทบทวนภูมิทัศน์ตลาดในภาพใหญ่ โดยมองว่าที่ผ่านมาหลายทศวรรษ กลยุทธ์ 60:40 ได้แรงหนุนจาก ‘ดอกเบี้ยขาลงยาวนาน’ ‘มูลค่าหุ้นที่ขยายตัว’ และการสนับสนุนนโยบายการเงิน–การคลัง แต่เมื่อวันนี้พันธบัตรกลับกลายเป็นสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงขาดทุนชัดเจน และหุ้นถูกตั้งคำถามเรื่องมูลค่าสูงเกินจริง ‘ลมส่งท้ายเรือ’ ของพอร์ต 60:40 แบบเก่าอาจไม่แรงเหมือนเดิม

ท้ายที่สุด ข้อความของฟิเดลิตี้จึงตรงไปตรงมา บิตคอยน์(BTC) ไม่ใช่คำตอบที่จะมาแทนที่ทุกสินทรัพย์ แต่ในสภาพแวดล้อมที่บทบาทของสินทรัพย์ดั้งเดิมเริ่มสั่นคลอน การเพิ่มบิตคอยน์เพียงเล็กน้อยเข้าไปในพอร์ต ก็สามารถสร้าง ‘ผลลัพธ์ที่มีนัยสำคัญ’ ได้แล้ว และการเลือกจะถือ ‘ศูนย์เปอร์เซ็นต์’ ก็ต้องมี ‘เหตุผล’ ไม่แพ้คนที่เลือกจะถือ

ณ เวลาเขียนข่าว บิตคอยน์(BTC) ซื้อขายอยู่บริเวณ 69,935 ดอลลาร์ หรือราว 1,052 หมื่นบาทต่อเหรียญ โดยระดับราคานี้ยังคงตอกย้ำให้สถาบันจำนวนมากต้องตอบคำถามให้ได้ว่า ทำไมสัดส่วนบิตคอยน์ในพอร์ตของพวกเขายังเป็น ‘0%’ และจะเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกนานแค่ไหน