สถาบันวิจัยการเงินเกาหลีเสนอขยายบทบาทนโยบายการเงินสู่ 'ระบบนิเวศอุตสาหกรรม'

บทบาทของนโยบายการเงินควรขยายจากการอัดฉีดเงินทุนให้บริษัทรายตัว ไปสู่การสนับสนุน 'อุตสาหกรรมแห่งอนาคต' และระบบนิเวศอุตสาหกรรมทั้งระบบ ข้อเสนอนี้มาจากสถาบันวิจัยการเงินเกาหลี(Korea Institute of Finance, KIF)

สถาบันวิจัยการเงินเกาหลีระบุในรายงาน 'Financial Brief' ที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 5 (ตามเวลาท้องถิ่น) ว่านโยบายการเงินของเกาหลีใต้จำเป็นต้องปรับทิศทาง จากรูปแบบการสนับสนุนแบบครอบคลุมทั่วไปในอดีต ไปสู่การสนับสนุนเชิงยุทธศาสตร์และเลือกกลุ่มเป้าหมายชัดเจน เพื่อรับมือกับภาวะเศรษฐกิจโตต่ำและการแข่งขันในภาคอุตสาหกรรมที่รุนแรงขึ้น

ที่ผ่านมา นโยบายการเงินถูกพัฒนาขึ้นเพื่อแก้ปัญหาความไม่สมดุลของข้อมูลระหว่างผู้ให้กู้และผู้ขอกู้ ซึ่งทำให้เงินทุนไม่ไหลไปถึงจุดที่ต้องการอย่างเพียงพอ โดยเน้นหนักไปที่การคลี่คลายปัญหาการเข้าถึงแหล่งทุนของกลุ่มวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม(SMEs) เป็นหลัก

แต่หลังวิกฤตการเงินโลก เศรษฐกิจเกาหลีใต้เข้าสู่ภาวะเติบโตต่ำต่อเนื่อง ทำให้บทบาทเชิงนโยบายอุตสาหกรรมของการเงินภาครัฐทวีความสำคัญมากขึ้น เนื่องจากมีทั้งแรงกดดันให้รับมือกับความสามารถในการแข่งขันระดับโลกที่อ่อนแอลงของบางอุตสาหกรรมหลัก และแรงผลักดันให้ค้นหาเครื่องยนต์การเติบโตใหม่ในอนาคตไปพร้อมกัน

สถาบันวิจัยการเงินเกาหลีประเมินว่า แทนที่จะกระจายเงินทุนไปยังหลายอุตสาหกรรมอย่างเท่าเทียม ควรมุ่งสนับสนุนอย่างเข้มข้นและเลือกสรรในสาขาที่ภาคการเงินเอกชนแบกรับความเสี่ยงได้ยาก โดยการคัดเลือกอุตสาหกรรมเป้าหมายต้องพิจารณาทั้งศักยภาพการเติบโตในอนาคต ผลต่อการจ้างงาน และผลกระทบต่อเศรษฐกิจโดยรวมไปพร้อมกัน

นอกจากนี้ หน่วยของการสนับสนุนควรเปลี่ยนจาก 'บริษัทรายตัว' ไปเป็น 'ระบบนิเวศอุตสาหกรรม' กล่าวคือ ไม่ควรหยุดอยู่แค่การเติมเงินทุนให้บริษัทที่ขาดสภาพคล่อง แต่ต้องคำนึงถึงห่วงโซ่อุปทาน โครงสร้างพื้นฐาน และความเชื่อมโยงระหว่างบริษัทที่เกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมนั้นด้วย

โครงสร้างพื้นฐานด้านปัญญาประดิษฐ์(AI) ถูกยกมาเป็นตัวอย่างของการสนับสนุนเชิงระบบนิเวศ สถาบันวิจัยระบุว่า อุตสาหกรรม AI เกี่ยวข้องกับหลายกระบวนการและหลายภาคส่วนที่เชื่อมโยงกัน หากอัดฉีดเงินทุนให้เฉพาะบางบริษัท ปัญหาคอขวดในอุตสาหกรรมอาจไม่คลี่คลาย จึงจำเป็นต้องมีแนวทางเชิงยุทธศาสตร์ที่สร้างระบบนิเวศภายในประเทศให้ครอบคลุมทั้งโครงสร้างพื้นฐาน

อย่างไรก็ตาม การขยายบทบาทของนโยบายการเงินไม่ได้หมายความว่าบทบาทของภาคการเงินเอกชนจะลดลง สถาบันวิจัยระบุว่าจำเป็นต้องมีการแบ่งบทบาทกันชัดเจน โดยนโยบายการเงินเข้ามาเสริมความเสี่ยงในจุดที่ตลาดจัดสรรเงินทุนได้ไม่เพียงพอ ขณะที่การเงินภาคเอกชนยังคงจัดสรรเงินทุนตามผลประกอบการและความสามารถในการทำกำไรของธุรกิจ

ทั้งนี้ ยิ่งขอบเขตการสนับสนุนกว้างขึ้นเท่าใด เกณฑ์การคัดเลือกเป้าหมายและการเรียกคืนเงินทุนก็ยิ่งต้องชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น สถาบันวิจัยการเงินเกาหลีระบุว่า หากต้องการให้นโยบายการเงินทำหน้าที่เป็นเครื่องมือส่งเสริมอุตสาหกรรมได้จริง จำเป็นต้องวางเหตุผลในการคัดเลือกสาขาที่สนับสนุน พร้อมกับระบบตรวจสอบผลสัมฤทธิ์ควบคู่กันไปด้วย